Verbum

кніжка​¹, ✂, ж.

1. гл. кніга ​¹.

2. Назва некаторых дакументаў у выглядзе сшытых разам лісткоў з тэкстам і месцам для афіцыйных запісаў.

   • Працоўная к.

3. Асобны нумар тоўстага часопіса.

   • Сакавіцкая к. часопіса «Полымя».

кніжка​², ✂, ж. (спец.).

Адзін з чатырох аддзелаў страўніка жвачных жывёл, слізістая абалонка якога ўтварае складкі, падобныя на лісты паўразгорнутай кнігі.

кніжнік, ✂, м.

1. Знавец і любіцель кніг.

   • Заўзяты к.

2. Работнік кніжнага гандлю (разм.).

|| ж. кніжніца, ✂.

кніжны, ✂.

1. гл. кніга ​¹.

2. Які апіраецца на веды з кніг, не падмацаваны жыццёвым вопытам.

   • Кніжныя веды.

3. Характэрны для пісьмовага літаратурнага тэксту, не ўласцівы жывой мове.

   • К. стыль.

|| наз. кніжнасць, ✂.

кніксэн, ✂, м.

Пачцівы паклон з прысяданнем перад старэйшым.

• Зрабіць к.

кнопка, ✂, ж.

1. Тонкі кароткі цвічок з шырокай плоскай плешкай, якім прымацоўваюць паперу, тканіну і пад. да чаго-н. цвёрдага.

2. Рухомы пупок, які служыць для замыкання электрычнага ланцуга і прывядзення ў дзеянне розных механізмаў націсканнем на яго.

   • К. ліфта.
   • Націснуць на ўсе кнопкі (таксама перан. выкарыстаць усе магчымасці для дасягнення чаго-н.).

3. Металічная або пластмасавая засцежка, якая складаецца з дзвюх частак, што ўваходзяць адна ў адну.

   • Пальчаткі на кнопках.

4. Пра маленькага ростам чалавека або дзіця (разм. жарт.).

|| памянш. кнопачка, ✂.

|| прым. кнопачны, ✂.

кнораз, ✂, м.

Тое, што і кныр.

кнот, ✂, м.

Спецыяльная стужка або шнурок, якія служаць для гарэння ў газавай лямпе, свечцы і пад.

|| прым. кнотавы, ✂.

кныр, ✂, м.

Самец хатняй свінні.

княгіня, ✂, ж.

Жонка князя.