Verbum

кляпальшчык, ✂, м.

Спецыяліст па кляпанню, па кляпальных работах.

|| ж. кляпальшчыца, ✂.

кляпаць, ✂; незак.

1. Злучаць часткі чаго-н. пры дапамозе заклёпак (спец.).

2. Ударамі малатка вастрыць лязо касы.

|| наз. кляпанне, ✂ і клёпка, ✂.

клясер, ✂, м.

Альбом для марак.

|| прым. клясерны, ✂.

клясці, ✂; незак.

Пасылаць праклёны; праклінаць.

|| наз. кляцьба, ✂.

клясціся, ✂; незак.

1. чым і без дапаўнення. Даваць клятву; урачыста абяцаць што-н.; прысягаць.

   • Клянёмся Радзіму аберагаць.
   • К. ў вернасці сябрам.

2. Праклінаць каго-н.

|| зак. паклясціся, ✂.

клятва, ✂, ж.

Урачыстае абяцанне, запэўненне.

• К. ў дружбе.

|| прым. клятвенны, ✂.

клятвапарушальнік, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто парушае клятву.

|| ж. клятвапарушальніца, ✂.

клятвапарушэнне, ✂, н.

Парушэнне дадзенай клятвы.

клятчасты, ✂.

Які мае ўзор, рысунак у клетку 1 (у 3 знач.).

• Клятчастае кашнэ.

клятчатка, ✂, ж.

1. Рэчыва, з якога складаецца абалонка клетак расліны.

2. Рыхлая падскурная злучальная тканка ў арганізме чалавека і жывёлы.

|| прым. клятчатачны, ✂.