Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

клубень, ✂, м.

Патоўшчаная мясістая частка сцябла або кораня расліны.

  • Клубні бульбы.

|| прым. клубневы, ✂.

  • Клубневыя расліны.

клубіцца, ✂; незак.

Узнімацца клубамі ​2.

  • Пыл клубіцца пад капытамі.

клубніцы, ✂, ж.

Шматгадовая травяністая расліна з салодкімі чырвонымі ягадамі, а таксама ягады гэтай расліны.

|| прым. клубнічны, ✂.

клубнічына, ✂, ж.

Адна ягада клубніц; клубніца.

клубняплоды, ✂, м.

Харчовыя, кармавыя і тэхнічныя расліны, якія ўтвараюць на падземных сцёблах клубні.

клубок, ✂, м.

  1. Зматаныя шарыкам ніткі, шпагат і пад.

    • К. пражы.

  2. перан. Што-н. заблытанае, у чым цяжка разабрацца.

    • К. загадкавых супярэчнасцей.

  3. Невялікі клуб ​2, тое, што і клуб.

    • Дым клубкамі слаўся па страсе.

◊

  • Клубок у горле — пра пачуццё сутаргавага, хваравітага сціску ў горле.

  • Разматаць клубок — разблытаць якую-н. складаную справу.

|| прым. клубковы, ✂ і клубочны, ✂.

клумба, ✂, ж.

Градка для кветак у выглядзе якой-н. замкнутай фігуры.

  • Круглая к.

|| прым. клумбавы, ✂.

клунак, ✂ і клумак, ✂, м.

Дробныя рэчы, звязаныя хусткай, абрусам, кавалкам матэрыі або складзеныя ў торбу.

  • Пагрузіць клункі на калёсы.

|| памянш. клуначак, ✂ і клумачак, ✂.

клыгаць, ✂; незак. (разм.).

Марудна ісці; клыпаць.

клык, ✂, м. (абл.).

Тое, што і ікол.