Verbum

клінічны, ✂.

1. гл. клініка.

2. Які мае адносіны да лячэбнага ўздзеяння, які патрабуе або паддаецца лячэнню (спец.).

   • К. выпадак.

клінкер, ✂, м. (спец.).

Вельмі моцны вогнетрывалы і воданепранікальны штучны камень, а таксама абпаленая да спякання цэментная сыравіна.

|| прым. клінкерны, ✂.

клінок, ✂, м.

1. гл. клін.

2. Вострая частка халоднай зброі; лязо.

3. Трохвугольная торбачка для прыгатавання сыру.

|| прым. клінковы, ✂.

• К. сыр.

кліп, ✂, м.

Тое, што і відэакліп.

кліпер, ✂, м.

Быстраходнае паруснае або парусна-паравое судна.

|| прым. кліперны, ✂.

кліпсы, ✂, м.; ✂, ж..

Заціскныя завушніцы.

|| прым. кліпсавы, ✂.

клір, ✂, м.

1. У хрысціянскай царкве: сукупнасць свяшчэннаслужыцеляў і царкоўнаслужыцеляў аднаго храма.

2. Царкоўны хор.

клірас, ✂, м.

Месца для пеўчых у царкве на ўзвышэнні па левы і правы бок царскіх дзвярэй.

|| прым. клірасны, ✂.

кліч, ✂, м. (высок.).

Заклік да чаго-н.

• — Усе на ўборку ўраджаю — пранёсся к.

клічка, ✂, ж.

1. Імя, якое даюць свойскай жывёле.

2. Мянушка чалавека (для жарту, насмешкі, у канспіратыўных мэтах).

   • Крыўдная к.
   • К. рэвалюцыянера.