Verbum

клёпка, ✂, ж.

Кожная асобная дошчачка для бакавых сценак бочкі і пад.

• Клёпкі ў бочцы рассохліся.

◊

• Клёпкі ў галаве не хапае (не стае) (разм. пагард.) — пра дурнаватага, дзікаватага чалавека.

|| прым. клёпачны, ✂.

клёцкі, ✂, ж.

Галушкі цеста (з мукі, дранай бульбы), звараныя ў вадзе або малацэ.

клёш, нязм., м.

Асаблівы, расшыраны ўнізе крой спадніц, штаноў.

• Шырокі к.
• Спадніца к.

|| прым. клёшны, ✂.

кліент, ✂, м.

1. Асоба, якая карыстаецца паслугамі адваката, натарыуса, крэдытнай установы і пад.

2. Пастаянны наведвальнік, пакупнік або заказчык.

|| ж. кліентка, ✂.

|| прым. кліенцкі, ✂.

кліентура, ✂, ж., зб.

Кліенты.

• Пастаянная к. ў цырульні.

|| прым. кліентурны, ✂.

клізма, ✂, ж.

1. Увядзенне якой-н. вадкасці ў кішэчнік праз прамую кішку з мэтай лячэння або дыягностыкі.

   • Паставіць клізму.

2. Прыстасаванне для такога ўвядзення вадкасці.

   • Рызінавая к.

|| прым. клізменны, ✂.

клік, ✂, м.

1. Кліч, вокліч (высок.).

   • Радасны к.
   • Урачысты к.

2. Крык некаторых дзікіх птушак.

   • Лебядзіныя клікі.

кліка, ✂, ж. (пагард.).

Група, шайка людзей, якія займаюцца непрыгожымі, непрыстойнымі справамі.

• К. інтрыганаў.

клікаць, ✂; незак.

1. Голасна зваць, прасіць прыйсці, адгукнуцца.

   • К. на ратунак.
   • К. бабулю.
   • К. курэй (падзываць, склікаць).

2. Запрашаць з якой-н. мэтай.

   • К. на вяселле.
   • К. на ўрачысты вечар.

3. Заклікаць да якіх-н. дзеянняў.

   • К. народ на барацьбу.

4. каго (што) кім або (пры пытанні) як. Называць якім-н. імем (разм.).

|| аднакр. клікнуць, ✂.

|| зак. паклікаць, ✂ і падклікаць, ✂.

|| наз. кліканне, ✂.

клікунства, ✂, н.

Нервовае істэрычнае захворванне жанчын, якое выражаецца ў сутаргавых прыпадках і вішчанні.

|| прым. клікунскі, ✂.