Verbum

клейстар, ✂, м.

Клей з мукі або крухмалу.

• Зварыць к.

|| прым. клейстарны, ✂.

клекатаць, ✂; незак.

1. Ствараць клёкат, крычаць падобна некаторым птушкам.

   • На ліпе клякоча бусел.

2. Бурліць, шумна кіпець.

   • У трубах клекатала вада.

3. Бурна праяўляцца (пра пачуцці).

   • На душы ў яго клекаталі гнеў і абурэнне (перан.).

|| наз. клекатанне, ✂.

кленічы, ✂, н. (разм.).

Праклёны.

кленчыць, ✂; незак.

1. Станавіцца на калені.

2. перан. Настойліва прасіць, выпрошваць што-н.

   • К. грошай у каго-н.

|| зак. укленчыць, ✂ і выкленчыць, ✂.

• Укленчыць перад абразамі.
• Выкленчыць у маці грошай.

|| наз. кленчанне, ✂.

клептаман, ✂, м. (спец.).

Чалавек, які хварэе на клептаманію.

|| ж. клептаманка, ✂.

клептаманія, ✂, ж. (спец.).

Псіхічнае захворванне, якое заключаецца ў неадольным імкненні да крадзяжу.

клерк, ✂, м.

Канторскі служачы ў некаторых краінах.

клерыкал, ✂, м.

Прыхільнік клерыкалізму; член клерыкальнай партыі.

клерыкалізм, ✂, м.

Ідэалагічная і палітычная плынь, якая імкнецца ўзмацніць уплыў царквы на грамадска-палітычнае і культурнае жыццё.

• Каталіцкі к.

|| прым. клерыкальны, ✂.

клетка​¹, ✂, ж.

1. Памяшканне з металічных або драўляных прутоў для птушак і жывёлін.

   • К. для папугаяў.

2. Спосаб складання некаторых матэрыялаў (дроў, дошак, цэглы і пад.) у выглядзе чатырохвугольніка.

   • Скласці дошкі ў клетку.

3. Квадрат, усякі чатырохвугольнік, начэрчаны на паверхні чаго-н.

   • Клеткі шахматнай дошкі.
   • Сшыткі ў клетку.

○

• Грудная клетка — частка тулава, якая складаецца з рэбраў, грудзіны, пазванкоў і змяшчае ў сабе сэрца, лёгкія, стрававод.

|| памянш. клетачка, ✂.

|| прым. клетачны, ✂.