клан,
-
Род, радавая абшчына (першапачаткова ў кельцкіх народаў) (
спец. ). -
перан. Адасобленая групоўка людзей, якія лічаць сябе лепшымі, прывілеяванымі ў якіх-н. адносінах.
||
клан,
Род, радавая абшчына (першапачаткова ў кельцкіх народаў) (
||
кланяцца,
Рабіць паклоны, знак прывітання.
У пісьме або праз каго
||
клапан,
Дэталь у кампрэсарах, рухавіках унутранага згарання і інш., якая закрывае праход пары, газу або вадкасці.
Частка полага органа ў выглядзе складкі ў сэрцы, якая не дае рухацца крыві ў адваротным напрамку.
Нашыўка з куска матэрыі, якая прыкрывае кішэню або шво на адзенні.
||
клапатаць,
Вельмі старанна, настойліва і рупліва займацца чым
||
клапатлівы,
Уважлівы, старанны.
Які патрабуе клопатаў, турбот.
||
клапатун,
Клапатлівы чалавек.
||
клапаціцца,
па кім-чым, ля каго-чаго. Старанна і дбайна займацца чым
без дапаўнення.. Непакоіцца, турбавацца з выпадку чаго
аб кім-чым і пра каго-што. Праяўляць клопат аб кім-, чым
||
клапотны,
Тое, што і клапатлівы.
||
клапоўнік,
Месца ў жылым памяшканні, дзе развялося многа клапоў, а таксама само такое памяшканне (
Расліна сямейства крыжакветных з непрыемным пахам,
кларнет,
Драўляны духавы музычны інструмент у выглядзе трубкі з клапанамі і невялікім раструбам на другім канцы.
||