Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

клавікорды, .

Даўнейшы ўдарны клавішны музычны інструмент.

|| прым. клавікордны, .

клавіш, , м. і клавіша, , ж.

Пласцінка, удар па якой, націсканне на якую прыводзіць у рух рычагі механізма (раяля, баяна, тэлефоннага апарата, пішучай машынкі і пад.).

|| прым. клавішны, .

  • Клавішныя інструменты.

клавіятура, , ж.

Сістэма клавішаў.

  • К. раяля.
  • К. пішучай машынкі.

|| прым. клавіятурны, .

кладаўшчык, , м.

Работнік склада.

|| ж. кладаўшчыца, .

|| прым. кладаўшчыцкі, .

кладка, , ж.

  1. гл. класці.

  2. Частка якой-н. пабудовы — тое, што зложана з цэглы, каменю (спец.).

    • Старажытная к.
  3. Дошка, жэрдкі або некалькі пален, прыстасаваныя для пераходу цераз рэчку, канаву, гразкае месца і пад., а таксама невялікі драўляны памост на беразе рэчкі для паласкання бялізны, чэрпання вады.

  • Кладка яец — адкладванне яец насякомымі, птушкамі.

кладоўка, , ж.

Памяшканне для захавання прадуктаў харчавання, садавіны, гародніны і пад.

клады, (абл.).

Могілкі.

клак, , м.

Тое, што і пыж.

|| прым. клаковы, .

клака, , ж., зб.

Людзі, нанятыя для апладзіравання артыстам або іх асвістання, каб зрабіць уражанне поспеху або правалу спектакля.

клаксан, , м.

Ранейшая назва ўстройства для падачы гукавога сігналу ў аўтамабілі, матацыкле і інш., а таксама сам сігнал.

  • Націснуць на к.

|| прым. клаксанны, .