Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кісць, ✂, ж.

Частка рукі ад запясця да канца пальцаў.

|| прым. кісцевы, ✂.

  • Кісцевае раненне.

кісяя, ✂, ж.

Празрыстая тонкая тканіна.

|| прым. кісейны, ✂.

  • Кісейная сукенка.
  • Кісейная паненка (перан. манерная дзяўчына з мяшчанскімі поглядамі; іран.).

кіт​1, ✂, м.

  1. Вялікая марская млекакормячая жывёліна, знешне падобная на рыбу.

    • Зубатыя кіты.
  2. часцей мн., перан. Чалавек, на якім трымаецца ўся справа.

    • Кіты навукі.
    • Кіты сучаснай касманаўтыкі.

|| прым. кітовы, ✂.

  • К. вус.

кіт​2, ✂, м.

Замазка для акон.

кітабоец, ✂, м.

Судна для кітабойнага промыслу.

кітабой, ✂, м.

Марак, які займаецца промыслам кітоў.

кітабойны, ✂.

Звязаны з промыслам кітоў.

  • Кітабойная флатылія.
  • К. промысел.

кітабы, ✂, м.

Кнігі, напісаныя ў 16 ст. на беларускай мове арабскім пісьмом.

|| прым. кітабны, ✂.

кітаваць, ✂; незак.

Замазваць кітам.

|| зак. закітаваць, ✂ і пакітаваць, ✂.

|| наз. кітаванне, ✂ і кітоўка, ✂.

кітаіст, ✂, м.

Спецыяліст па кітаістыцы.

|| ж. кітаістка, ✂.