Verbum

кларнетыст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на кларнеце.

клас​¹, ✂, м.

Вялікая група людзей з пэўным становішчам у сістэме грамадскай вытворчасці і з пэўнай роляй у грамадскай арганізацыі працы, аб’яднаная аднолькавымі, звычайна заканадаўча замацаванымі, адносінамі да сродкаў вытворчасці, да размеркавання грамадскага багацця і агульнасцю інтарэсаў.

• Рабочы к.
• Эксплуататарскія класы.

|| прым. класавы, ✂.

• Класавае грамадства (раздзеленае на класы).
• Класавая барацьба.

клас​², ✂, м.

1. У розных класіфікацыях: катэгорыя, падраздзяленне.

   • К. паўзуноў.
   • К. мінаносцаў.
   • Каюта першага класа.

2. Група вучняў аднаго і таго года навучання або ў спецыяльных школах вучні, якія займаюцца па аднаму і таму прадмету.

   • Вучань пятага класа.
   • К. цымбалаў.

3. Памяшканне ў школе, дзе займаюцца вучні.

   • Уборка класа.

4. мн. Дзіцячая ігра на земляных пляцоўках, расчэрчаных на клеткі, дзе, скачучы на адной назе, прапіхваюць каменьчык з адной клеткі ў другую.

5. Ступень, узровень чаго-н.

   • Спецыяліст высокага класа.

6. У матэматыцы: сукупнасць элементаў, аб’яднаных паводле якой-н. адзнакі.

|| прым. класны, ✂.

класавы, ✂.

1. гл. клас.

2. Які ўласцівы, адпавядае ідэалогіі якога-н. грамадскага класа.

   • Класавая палітыка.
   • К. падыход.

|| наз. класавасць, ✂.

класік, ✂, м.

1. Выдатны, агульнапрызнаны дзеяч навукі, мастацтва, літаратуры.

   • Класікі беларускай літаратуры.

2. Прыхільнік класіцызму ў мастацтве.

3. Спецыяліст у галіне класічнай філалогіі, а таксама чалавек, які атрымаў адукацыю ў галіне антычных моў і літаратур.

класіка, ✂, ж., зб.

Класічныя (у 1 знач.) творы літаратуры і мастацтва.

• Выданне класікі.

класіфікаваць, ✂; зак. і незак.

Размеркаваць (-мяркоўваць) па групах, разрадах, класах і пад.

|| зак. раскласіфікаваць, ✂.

|| наз. класіфікаванне, ✂ і класіфікацыя, ✂.

класіфікацыя, ✂, ж.

1. гл. класіфікаваць.

2. Сістэма, па якой што-н. раскласіфікавана.

   • К. навук.
   • К. мінералаў.
   • К. раслін.

|| прым. класіфікацыйны, ✂.

класіцызм, ✂, м.

Напрамак у літаратуры і мастацтве 17 — пачатку 19 стагоддзя, заснаваны на перайманні антычных узораў.

• Каноны класіцызму.

|| прым. класічны, ✂.

• К. жывапіс.

класічны, ✂.

1. гл. класіцызм.

2. Які з’яўляецца класікам (у 1 знач,); створаны класікам, класікамі.

   • Беларускі к. пісьменнік.
   • Руская класічная літаратура.

3. Антычны, які мае адносіны да старажытнай грэка-рымскай культуры.

   • Класічная трагедыя.
   • Класічныя мовы.

4. Звязаны з вывучэннем антычных моў і літаратур.

   • Класічная філалогія.

5. Тыповы, характэрны.

   • К. прыклад.
   • К. профіль.