Verbum

неаліт, ✂, м.

Пазнейшы перыяд каменнага веку (8—3 тысячагоддзі да н.э.).

• Эпоха неаліту.

неандэрталец, ✂, м.

Выкапнёвы чалавек эпохі ранняга і сярэдняга палеаліту.

|| прым. неандэртальскі, ✂.

неаплатны, ✂.

1. Які не можа быць аплачаны.

   • Н. рахунак.

2. перан. Вельмі значны, большы за любую ўзнагароду.

   • Н. доўг.

|| наз. неаплатнасць, ✂.

неарганічны, ✂.

1. Які не ўключае ў сябе жывых арганізмаў; нежывы.

   • Неарганічная прырода.

2. Які адносіцца да нежывой прыроды.

   • Неарганічныя рэчывы.

◊

• Неарганічная хімія — раздзел хіміі, які вывучае састаў, уласцівасці і пераўтварэнні рэчываў нежывой прыроды.

неаслабны, ✂ (кніжн.).

Які пастаянна дзейнічае; безупынны.

• Н. кантроль.

|| наз. неаслабнасць, ✂.

неаспрэчны, ✂.

Які не выклікае пярэчанняў; бясспрэчны.

• Н. факт.

|| наз. неаспрэчнасць, ✂.

неафіт, ✂, м.

Новы паслядоўнік якой-н. рэлігіі (спец.), а таксама (перан. кніжн.) новы прыхільнік якога-н. вучэння.

|| ж. неафітка, ✂.

неафіцыйны, ✂.

Які не мае афіцыйнага значэння.

• Н. прыём.
• Неафіцыйная сустрэча.
• Неафіцыйная заява.

|| наз. неафіцыйнасць, ✂.

неахайны, ✂.

1. Які не захоўвае чысціні, парадку; які ўтрымліваецца ў беспарадку.

   • Неахайная гаспадыня.
   • Н. пакой.

2. Зроблены абы-як, без стараннасці.

   • Неахайная работа.

|| наз. неахайнасць, ✂.

неахвота, ✂, ж.

1. Адсутнасць ахвоты да чаго-н.

   • Працаваць з неахвотай.

2. безас. у знач. вык. Не хочацца, няма жадання (што-н. рабіць).

   • Н. з ім размаўляць.