Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

квэцаць, ; незак. (разм.).

  1. і чым. Мазаць, пэцкаць.

    • К. сцяну фарбай.
    • К. халат.
  2. перан. Дрэнна, без густу маляваць.

|| наз. квэцанне, .

квяцісты, .

  1. Пакрыты кветкамі.

    • Квяцістая сенажаць.
    • К. верас.
  2. З узорам у кветкі.

    • Квяцістая тканіна.
  3. перан. Залішне напышлівы (пра мову, стыль і пад.).

    • К. стыль.

|| наз. квяцістасць, .

кеглі, , ж.

Драўляныя або пластмасавыя слупкі, якія ставяцца ў рад і збіваюцца шарам з пэўнай адлегласці, а таксама (мн.) сама гульня з гэтымі слупкамі.

|| прым. кегельны, .

кедр, , м.

  1. Хвойнае вечназялёнае дрэва.

    • Гімалайскі к.
  2. Драўніна гэтага дрэва.

|| прым. кедравы, .

  • Кедравыя арэхі.

кедраўка, , ж.

Лясная птушка сямейства хваёвых.

кедрач, , м. (разм.).

Тое, што і кедроўнік (у 2 знач.).

кедроўнік, , м.

  1. Хмызняк або невялікае дрэва сямейства сасновых.

  2. зб. Лес з кедравых дрэў.

кеды, , м.

Спартыўны абутак з матэрыі на мяккіх рабрыстых гумавых падэшвах.

|| прым. кедавы, .

кейф, і кайф, , м. (жарт.).

Прыемнае гультайства і адпачынак.

кейфаваць, і кайфаваць, ; незак. (жарт.).

Упадаць у кейф (кайф), аддавацца кейфу (кайфу).