Verbum

наваліць​¹, ✂; зак.

1. што і чаго на каго-што. Узваліць што-н. цяжкае на паверхню чаго-н.

   • Н. камень на дзежку з агуркамі.

2. перан., што на каго (што). Ускласці на каго-н. многа работы, абавязкаў.

   • Н. усю работу на каго-н.

3. чаго. Накідаць у беспарадку многа чаго-н.

   • Н. кучу дроў.

4. безас., што і чаго. Нападаць у вялікай колькасці (пра лісце, снег і пад.).

   • Наваліла снегу за ноч.

5. перан., каго-чаго. Прыйсці, сабрацца ў вялікай колькасці.

   • Наваліла народу на сход.

|| незак. навальваць, ✂.

|| наз. навалка, ✂, навальванне, ✂ і навал, ✂.

• Навал вугалю.

|| прым. навалачны, ✂ і навальны, ✂.

• Навалачны пункт.
• Навалачная машына.
• Навалачнае судна.

наваліць​², ✂; зак.

Прыгатаваць шляхам валення ў вялікай колькасці.

• Н. валёнак.

навалочка, ✂ і навалачка, ✂, ж.

Чахол для падушкі.

• Палатняная навалачка.

навальніца, ✂, ж.

1. Атмасферная з’ява — дождж з громам і маланкай.

   • Ліпеньскія навальніцы.
   • Ваенная н. (перан. грозныя падзеі).

2. перан. Бяда, небяспека.

|| прым. навальнічны, ✂.

наваляцца, ✂; зак. (разм.).

Уволю, многа паваляцца.

• Н. ў духмяным сене.

наваляць, ✂; зак. (разм.).

Паваліць многа чаго-н.

• Н. лесу.

навамодны, ✂.

Які адпавядае новай апошняй модзе.

• Навамодная сукенка.

навар, ✂, м.

1. Вадкасць, насычаная рэчывамі тых прадуктаў, што ў ёй варацца, а таксама тлушч, які ўсплывае наверх пры варцы стравы.

   • Боршч з наварам.

2. перан. Прыбытак, выгада ад чаго-н.

   • Вялікага навару тут не атрымаеш.

наваражыць, ✂; зак. (разм.).

Варожачы, прадказаць.

• Варажбітка наваражыла мне розных здарэнняў.

наварны, ✂, (спец.).

Прымацаваны наварваннем.

• Наварная вось.