Verbum

вымалеваць, ✂; зак.

1. Малюючы, старанна і акуратна перадаць кожную дэталь; старанна намаляваць.

   • В. партрэт.

2. Пакрыць слоем фарбы, пафарбаваць (разм.).

   • В. машыну ў зялёны колер.

3. Расходаваць на афарбоўку (разм.).

   • В. усю фарбу.

|| незак. вымалёўваць, ✂.

вымаліць, ✂; зак.

Выпрасіць, дабіцца мальбамі.

• В. грошай.
• В. прабачэнне.

|| незак. вымольваць, ✂.

выманіць, ✂; зак.

1. Вабячы, прымусіць выйсці адкуль-н.

   • В. драпежніка з нары.

2. Набыць хітрыкамі, падманам.

   • В. грошы.

|| незак. выманьваць, ✂.

вымантачыць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і выманіць (у 2 знач.).

вымаразіць, ✂; зак.

1. Выстудзіць халодным паветрам, марозам.

   • В. хату.

2. Знішчыць марозам.

   • В. тараканаў.
   • В. пасевы.

3. Вытрымліваючы на марозе, высушыць або выдаліць часцінкі вады.

   • В. бялізну.

|| незак. вымарожваць, ✂.

вымарыць, ✂; зак.

Знішчыць атрутай і пад.

• В. прусакоў.

выматацца, ✂; зак. (разм.).

Знясіліцца, змардавацца.

• Выматаўся за дзень ушчэнт.

|| незак. вымотвацца, ✂.

выматаць, ✂; зак. (разм.).

1. Знясіліць, змардаваць, змучыць.

   • В. усе сілы.
   • Дарога мяне выматала.
   • В. душу.

2. Прымусіць паступова выдаткаваць, выцягнуць, забраць па частках усё.

   • В. усе грошы.

|| незак. вымотваць, ✂.

вымаўленне, ✂, н.

Перадача голасам гукаў мовы.

• Выразнае в.
• Беларускае літаратурнае в.

вымаўленчы, ✂.

Які мае адносіны да вымаўлення.

• Вымаўленчыя нормы.