Verbum

злеглы, ✂.

Які прыгнуўся да зямлі, палёг.

• Злеглая збажына.

|| наз. злегласць, ✂.

злегчы, ✂; зак.

1. Захварэўшы, надоўга легчы ў пасцель.

   • Старая злегла ад моцнай прастуды.

2. Прыгнуцца да зямлі, палегчы (пра злакавыя расліны).

   • Жыта злегла.

|| незак. злягаць, ✂.

злегчыся, ✂; зак.

Ушчыльніцца, змяцца ад доўгага ляжання.

• Снег злёгся.
• Сена злеглася.

|| незак. злягацца, ✂.

зледзянелы, ✂.

1. Які пакрыўся лёдам, ператварыўся ў лёд.

   • Зледзянелая дарога.

2. Халодны, як лёд, адубелы.

   • Зледзянелыя рукі.

злежаць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і улежаць.

• Хіба злежыш цэлую ноч на адным баку?

злезці, ✂; зак.

1. Сысці, спусціцца, прытрымліваючыся рукамі, нагамі.

   • З. з дрэва.
   • З. з калёс.

2. Пра пасажыра: выйсці, даехаўшы да якога-н. месца (разм.).

   • На наступным прыпынку злезем.

3. Адстаць, адваліцца.

   • Скура злезла.
   • Фарба злезла.

4. Зняцца (пра адзенне, абутак; разм.).

   • Бот злез з нагі.

|| незак. злазіць, ✂.

злепак, ✂, м.

Копія, злепленая з чаго-н.

• З. з медаля.

|| прым. злепачны, ✂.

злёгку, прысл.

Не моцна, крыху, ледзь-ледзь.

• З. ўсміхнуцца.
• З. абапірацца на кіёк.

злёт, ✂, м.

1. гл. зляцецца.

2. Сход членаў якой-н. масавай арганізацыі; з’езд.

   • З. піянераў.

злётанасць, ✂, ж.

Навык да сумесных палётаў.

• З. экіпажаў эскадрыллі.