Verbum

зласлоўе, ✂, н.

Злыя, нядобразычлівыя словы, выказванні пра каго-, што-н., злосныя плёткі, абгаворы.

злаўчыцца, ✂; зак.

1. Лоўка прынаравіцца або выбраць зручны момант, каб зрабіць што-н.

   • З. і пераскочыць канаву.

2. Набыць навык, лоўкасць у чым-н., налаўчыцца.

   • Ён злаўчыўся пісаць левай рукой.

|| незак. злаўчацца, ✂.

злачынец, ✂, м.

Чалавек, які робіць або зрабіў злачынства.

• Ваенны з. (асоба, якая ў ходзе вайны робіць злачынства супраць чалавецтва).

|| ж. злачынка, ✂.

злачыннасць, ✂, ж.

1. гл. злачынны.

2. Наяўнасць, колькасць злачынстваў.

   • Барацьба са злачыннасцю сярод падлеткаў.

злачынны, ✂.

Які заключае ў сабе злачынства.

• Злачынная банда.
• З. чалавек.

|| наз. злачыннасць, ✂.

злачынства, ✂, н.

Грамадска небяспечнае дзеянне, якое парушае закон і падлягае крымінальнай адказнасці.

• Дзяржаўнае з.
• З. супраць чалавецтва.

злашчасны, ✂.

Які заслужыў прычынай няшчасця, непрыемнасці.

• З. выстрал.

|| наз. злашчаснасць, ✂.

злаякасны, ✂.

Вельмі небяспечны для жыцця.

• Злаякасная пухліна.

|| наз. злаякаснасць, ✂.

злаяць, ✂; зак.

Моцна аблаяць.

злева, прысл.

З левага боку.

• З. ад дарогі.