Verbum

злагада, ✂, ж. (разм.).

Згода, дружныя адносіны.

• Жыць у злагадзе.

зладжаны, ✂.

1. Такі, у якім дасягнута ўзаемная згода, дружны.

   • Зладжаная работа.

2. Стройны, гарманічны.

   • Зладжаныя спевы.

|| наз. зладжанасць, ✂.

зладзеяваты, ✂.

Падобны на зладзейскі, хітры.

• Зладзеяватая ўхмылка.

|| наз. зладзеяватасць, ✂.

зладзіць, ✂; зак.

1. Зрабіць, пабудаваць.

   • З. калёсы.
   • 3 банкет (перан.).

2. Прыйсці да згоды, справіцца з кім-, чым-н.

   • Мы з ім зладзім.
   • З. з дзецьмі.

3. Зрабіць узгодненым, стройным.

   • З. галасы.

|| незак. зладжваць, ✂.

зладзюга, ✂, м. (разм. пагард.).

Тое, што і злодзей.

злажыцца, ✂; зак.

1. Сабраць грошы на якую-н. агульную справу, скласціся (у 5 знач.).

2. Узяўшы стрэльбу, прыцэліцца.

   • З. і стрэліць.

3. Налаўчыцца, прызвычаіцца.

   • З. ў рабоце.

|| незак. складацца, ✂ і складвацца, ✂.

злажыць, ✂; зак.

1. гл. класці.

2. Палажыць разам у пэўным парадку.

   • З. дровы.
   • З. чамадан (палажыць у яго рэчы; таксама перан. падрыхтавацца да ад’езду).

3. Перагнуўшы, скруціўшы, палажыць, злажыць пэўным чынам, надаць якую-н. форму.

   • З. газету.
   • З. пакрывала.
   • З. раскладушку.

4. Паваліць, палажыць (пра ўсё, многае).

   • Град злажыў жыта.

5. перан. Перакласці віну на каго-н.

◊

• Злажыць галаву (высок.) — загінуць у баі.

• Злажыць рукі (разм.) — тое, што і скласці рукі (гл. скласці).

|| незак. складаць, ✂, складваць, ✂ і зложваць, ✂.

злазіць, ✂; зак.

Пабыць дзе-н., узлезшы або спусціўшыся куды-н.

• З. на гарышча.
• З. у склеп.

злак, ✂, м.

Расліна са сцяблом у форме саломіны і з дробнымі кветкамі, сабранымі ў суквецце (колас, мяцёлку або кісць).

• Хлебныя злакі.
• Кармавыя злакі.

|| прым. злакавы, ✂.

• Злакавыя расліны.

зламыснік, ✂, м.

Той, хто жадае каму-н. зла, чыніць зло, злоснік.

|| ж. зламысніца, ✂.