Verbum

выдушыць​², ✂; зак. (разм.).

Зрасходаваць духі і пад.

• В. флакон адэкалону.

|| незак. выдушваць, ✂.

выдыгаць, ✂; незак. (разм.).

Дагаджаць каму-н., выказваць сваю адданасць.

• В. перад начальствам.

выдых, ✂, м.

Разавае выштурхванне паветра з лёгкіх пры выдыханні; проціл. удых.

выдыхнуцца, ✂; зак.

Патраціць усе сілы, знясілець.

• Атака выдыхнулася (перан. аслабла).

|| незак. выдыхацца, ✂.

выдыхнуць, ✂; зак.

Дыханнем выштурхнуць з лёгкіх.

• В. паветра.

|| незак. выдыхаць, ✂.

|| наз. выдыханне, ✂.

|| прым. выдыхальны, ✂.

выезд, ✂, м.

1. гл. выехаць.

2. Месца, праз якое выязджаюць.

   • В. на шашу.

3. Коні з экіпажам і вупражжу (уст.).

|| прым. выязны, ✂.

• Выязная сесія суда (па-за месцам работы).
• Выязныя вароты.
• В. конь (не рабочы; уст.).

выездзіць​¹, ✂; зак.

1. Ездзячы, пабываць у многіх месцах, аб’ездзіць.

   • Выездзіў паўсотні кіламетраў за дзень.

2. Утрамбаваць яздой, уездзіць.

   • Добра выезджаная дарога.

3. Ездзячы, дасягнуць якой-н. мэты (разм.).

   • Нічога мы сёння не выездзім.

|| незак. выезджваць, ✂.

выездзіць​², ✂; зак.

Прывучыць да язды.

• В. каня.

выемка, ✂, ж.

1. гл. выняць.

2. Паглыбленне, упадзіна.

   • В. ў сцяне.

выесці, ✂; зак.

1. З’есці ўнутраную частку чаго-н.

   • В. начынку.
   • Не варты выедзенага яйца (не мае ніякага значэння; разм.).

2. З’есці ўсё, што знаходзіцца ў чым-н.

   • В. міску крупніку.

3. Пашкодзіць, разбурыць чым-н. едкім.

   • Кіслата выела дзірку ў тканіне.
   • Дым выеў вочы (стала балюча глядзець ад дыму).

|| незак. выядаць, ✂.