Verbum

закатаваць, ✂; зак.

Замучыць катаваннем, давесці да смерці.

• З. вязня.

закаханы, ✂.

Які адчувае або выяўляе каханне да каго-н., захапленне кім-, чым-н.

• З. ў каго-н.
• З. позірк.

|| наз. закаханасць, ✂.

закахацца, ✂; зак.

Адчуць пачуццё кахання да каго-н.

закахаць, ✂; зак. (разм.).

Абудзіць у кім-н. пачуццё кахання да сябе.

• З. у сябе.

закаціцца, ✂; зак.

1. Коцячыся, трапіць куды-н.

   • Мячык закаціўся ў куток.
   • Кола закацілася за вугал.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Апусціцца за гарызонт (пра нябесныя свяцілы).

   • Сонца закацілася за лес.
   • Яго слава ўжо закацілася (перан.).

|| незак. закочвацца, ✂.

закаціць, ✂; зак.

1. Коцячы, накіраваць, змясціць, падзець куды-н.

   • З. калёсы ў пуню.
   • З. мяч пад стол.
   • З. вочы (завесці зрэнкі пад верхнія павекі).

2. перан., што каму. Зрабіць, учыніць што-н. незвычайнае (разм.).

   • З. аплявуху.
   • З. прамову.

|| незак. закочваць, ✂.

закачаць​¹, ✂; зак.

Качаючы, пакрыць, абляпіць чым-н. зверху.

• З. мяса ў цеста.

|| незак. закочваць, ✂.

закачаць​², ✂; зак.

Пачаць качаць (у 5 знач.).

• Зусім закачалі капітана.

закашляцца, ✂; зак.

Зайсціся моцным працяглым кашлем.

• З. ад дыму.

закашляць, ✂; зак.

Пачаць кашляць.