Verbum

закаравець, ✂; зак. (разм.).

Зрабіцца каравым, закарэць (у 2 знач.).

• Анучы закаравелі.

закаранелы, ✂.

Застарэлы, які цяжка паддаецца зменам.

• Закаранелая хвароба.
• Закаранелыя звычкі.

|| наз. закаранеласць, ✂.

закаранець, ✂; зак.

1. Трывала замацавацца, укараніцца.

   • Хвароба закаранела.

2. у чым. Поўнасцю аддацца якім-н. звычкам.

   • З. у сваіх прывычках.

закаркавацца, ✂; зак.

Заткнуцца, закупорыцца.

• Бутэлька добра закаркавалася.

|| незак. закаркоўвацца, ✂.

закаркаваць, ✂; зак.

Заткнуць коркам (бутэльку і пад.).

|| незак. закаркоўваць, ✂.

|| наз. закаркоўванне, ✂ і закаркоўка, ✂.

закарковачны, ✂.

Прызначаны для закаркоўвання.

• Закарковачная машына.

закарміць, ✂; зак.

Празмерным кармленнем адбіць ахвоту да яды або залішне насыціць.

• З. дзіця.

|| незак. закормліваць, ✂.

закарузлы, ✂.

1. Агрубелы, шурпаты.

   • Закарузлыя рукі.

2. перан. Адсталы, закаснелы.

   • Закарузлая душа.

|| наз. закарузласць, ✂.

закарузнуць, ✂; зак.

Стаць закарузлым.

• Рукі закарузлі.
• З. у сваіх звычках.

закарцець, ✂; безас.; зак. (разм.).

Моцна захацецца.

• Мне закарцела купіць лыжы.