Verbum

закажанець, ✂; зак. (разм.).

Зачахнуць, змарнець (пра жывёлу, расліны).

• Закажанела парася.
• Закажанелі расліны.

заказ, ✂, м.

1. Даручэнне або просьба зрабіць, выканаць што-н.

   • Па заказу (таксама перан. па чыёй-н. просьбе, патрабаванню).
   • Паліто на з.
   • Стол заказаў.
   • Як на з. або як па заказу (пра тое, што адпавядае якому-н. патрабаванню, з’яўляецца ўзорным).

2. Заказаная рэч.

   • Разнесці гатовыя заказы.

заказаць​¹, ✂; зак.

Даручыць каму-н. што-н.

• З. боты.
• З. абед.

|| незак. заказваць, ✂.

заказаць​², ✂; зак. (уст.).

Забараніць, зрабіць недаступным.

• Усе дарогі яму заказаны.
• Сэрцу не закажаш.
• Дзесятаму з. (зарачыся ніколі больш не рабіць чаго-н.).

|| незак. заказваць, ✂.

заказнік, ✂, м.

Род запаведніка, дзе часова забаронена паляванне, рыбная лоўля і дзе знаходзяцца пад асобай аховай расліны і жывёлы.

• Бабровы з.

заказны, ✂.

1. Зроблены на заказ, які дастаўляецца па заказу.

   • З. касцюм.
   • З. аўтобус.

2. Адпраўлены поштай з павышанай адказнасцю за дастаўку і з дадатковай аплатай.

   • Заказное пісьмо.

заказчык, ✂, м.

Той, хто дае заказ (у 1 знач.).

|| ж. заказчыца, ✂.

|| прым. заказчыцкі, ✂.

заказытаць, ✂; зак.

Змучыць казытаннем.

закалаціцца, ✂; зак.

Пачаць калаціцца.

• Закалацілася ўсё ўнутры.

закалаціць​¹, ✂; зак. (разм.).

Прыгатаваць, падсыпаючы што-н. у вадкасць і размешваючы.

• З. бражку.

|| незак. закалочваць, ✂.