Verbum

зазыўны, ✂.

Які зазывае, гучыць як заклік.

• Зазыўныя гукі трубы.

зазявацца, ✂; зак. (разм.).

Загледзецца па баках і не ўбачыць чаго-н. іншага.

• З. на вітрыны.

зазямліцца, ✂; зак. (спец.).

Злучыцца з зямлёй (пра электрычны ланцуг).

|| незак. зазямляцца, ✂.

зазямліць, ✂; зак.

Злучыць (электрычны ланцуг) з зямлёй.

• З. антэну.

|| незак. зазямляць, ✂.

|| наз. зазямленне, ✂.

заігрываць, ✂; незак.

1. гл. зайграць .

2. Жартаўліва какетнічаць, заляцацца да каго-н. (разм.).

   • З. з дзяўчатамі.

3. перан., з кім. Паддобрывацца да каго-н., каб выклікаць да сябе прыхільнасць (разм.).

   • Дыктатар заігрывае з народам.

заіка, ✂, м.; ✂, ж..

Той, хто заікаецца (у 1 знач.).

заіканне, ✂, н.

1. гл. заікацца.

2. Загана ў маўленні — паўтарэнне адных і тых жа гукаў, складоў з-за сутаргавых скарачэнняў мышцаў гартані.

заікацца, ✂; незак.

1. Гаварыць з цяжкасцямі, мімаволі паўтараць адны і тыя ж гукі, склады.

2. перан., пра каго-што, аб кім-чым і са злуч. уступальны. «што». Упамінаць мімаходзь, асцярожна, намёкамі (разм.).

   • Яна пра доўг і не заікаецца.

|| зак. заікнуцца, ✂.

|| наз. заіканне, ✂.

заімка, ✂, ж.

У мінулым: зямельны ўчастак, заняты па праву першага валодання, звычайна ўдалечыні ад іншых ворных зямель; цяпер на Урале і ў Сібіры — назва некаторых невялікіх аддаленых пасяленняў (земляробчых, паляўнічых, рыбалавецкіх).

заінелы, ✂.

Пакрыты інеем.

• Заінелыя дрэвы.