Verbum

зазімаваць, ✂; зак.

Застацца зімаваць дзе-н.

• З. на поўначы.
• Зазімавала някошаная сенажаць.

зазімак, ✂, м.

Першы снег з марозам, пачатак зімы.

зазірнуць, ✂; зак.

Тое, што і заглянуць.

• З. у твар.

|| незак. зазіраць, ✂.

зазіхацець, ✂; зак.

Пачаць зіхацець.

• Снег зазіхацеў на сонцы.

зазлаваць, ✂; зак.

Прыйсці ў злосны стан, раззлавацца.

зазнайка, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Чалавек, які зазнаецца.

• Гэта быў сур’ёзны чалавек, не з.

зазнацца, ✂; зак.

Заганарыцца, заважнічаць.

|| незак. зазнавацца, ✂.

|| наз. зазнайства, ✂.

зазначыць, ✂; зак.

1. Паставіць знак, памеціць пэўным чынам.

   • З. патрэбнае месца ў лесе.

2. без дапаўнення. або са злуч. уступальны. «што». Сказаць што-н., уставіць у размову.

   • «Сёння будзе добрае надвор’е», — зазначыў сусед.

|| незак. зазначаць, ✂.

зазор, ✂, м. (спец.).

Шчыліна, паглыбленне, вузкі прамежак паміж прылеглымі паверхнямі.

• Зашпакляваць з.

|| прым. зазорны, ✂.

зазубень, ✂, м. (спец.).

Выступ, зуб на якім-н. інструменце, прыладзе, дэталі машыны.

|| прым. зазубенны, ✂.