Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

облагоро́женный

1. зро́блены высакаро́дным; (благородный) высакаро́дны;

2. бот., биол. акульту́раны, пале́пшаны;

3. (сделанный более изысканным, утончённым) зро́блены больш прыго́жым; прыхаро́шаны.

облада́ние улада́нне, -ння ср.; вало́данне, -ння ср.;

облада́тель книжн. улада́льнік, -ка м.;

облада́тельница книжн. улада́льніца, -цы ж.;

облада́ть несов.

1. улада́ць; вало́даць;

облада́ть исто́чниками сырья́ улада́ць крыніца́мі сыраві́ны;

2. (иметь какие-л. качества) мець;

облада́ть хоро́шим слу́хом мець до́бры слых;

облада́ть пра́вом мець пра́ва;

облада́ть хоро́шим здоро́вьем мець до́брае здаро́ўе;

облада́ть тала́нтом мець та́лент.

обла́дить сов.

1. обл. (наладить) прыве́сці ў пара́дак;

2. (устроить) прост. ула́дзіць;

обла́диться прост. ула́дзіцца.

обла́женный

1. прыве́дзены ў пара́дак;

2. ула́джаны; см. обла́дить;

обла́живать несов.

1. обл. (налаживать) прыво́дзіць у пара́дак;

2. (устраивать) прост. ула́джваць;

обла́живаться

1. прост. ула́джвацца;

де́ло обла́живается спра́ва ўла́джваецца;

2. страд. прыво́дзіцца ў пара́дак; ула́джвацца; см. обла́живать.