облагоро́женный
1. зро́блены высакаро́дным; (благородный) высакаро́дны;
2.
3. (сделанный более изысканным, утончённым) зро́блены больш прыго́жым; прыхаро́шаны.
облагоро́женный
1. зро́блены высакаро́дным; (благородный) высакаро́дны;
2.
3. (сделанный более изысканным, утончённым) зро́блены больш прыго́жым; прыхаро́шаны.
облада́ние улада́нне, -ння
облада́тель
облада́тельница
облада́ть
1. улада́ць; вало́даць;
облада́ть исто́чниками сырья́ улада́ць крыніца́мі сыраві́ны;
2. (иметь какие-л. качества) мець;
облада́ть хоро́шим слу́хом мець до́бры слых;
облада́ть пра́вом мець пра́ва;
облада́ть хоро́шим здоро́вьем мець до́брае здаро́ўе;
облада́ть тала́нтом мець та́лент.
обла́дить
1.
2. (устроить)
обла́диться
обла́живать
1.
2. (устраивать)
обла́живаться
1.
де́ло обла́живается спра́ва ўла́джваецца;
2.