надда́ть
надда́ть па́ру надда́ць (падда́ць) па́ры;
надда́ть
надда́ть па́ру надда́ць (падда́ць) па́ры;
надда́ча
1. (действие) наддава́нне, -ння
2. (то, что наддано) прыба́ўка, -кі
наддве́рный наддзвярны́.
наддолби́ть
надду́в
надебоши́рить
надева́ние надзява́нне, -ння
надева́ть
надева́ть сапоги́ надзява́ць (абува́ць) бо́ты;
надева́ться
1. (налезать)
2.
наде́жда
◊
тще́тные наде́жды ма́рныя надзе́і;
сла́бая наде́жда сла́бая надзе́я;
пита́ть наде́жды спадзява́цца;
подава́ть наде́жды падава́ць надзе́і;
ни мале́йшей наде́жды нія́кай надзе́і;
в наде́жде спадзеючы́ся.