начерня́ться страд. начарня́цца.
наче́рпать сов. начэ́рпаць, мног. паначэ́рпваць; (набрать) набра́ць, мног. панабіра́ць;
наче́рпаться разг. начэ́рпацца;
наче́рпывать несов. начэ́рпваць; (набирать) набіра́ць;
наче́рпываться страд. начэ́рпвацца.
начерта́ние ср.
1. (действие) напіса́нне, -ння ср.;
2. (очертание, внешняя форма) абры́с, -су м., ко́нтур, -ру м.;
начерта́ние букв абры́с лі́тар;
3. (очерк, руководство) уст. на́рыс, -су м.; (набросок) на́кід, -ду м.
наче́ртанный уст.
1. накрэ́слены; (написанный) напі́саны;
2. перен. накрэ́слены, напі́саны; вы́значаны, прадка́заны.
начерта́тельный / начерта́тельная геоме́трия мат. начарта́льная геаме́трыя;
начерта́тельное письмо́ лингв. начарта́льнае пісьмо́.
начерта́ть сов., книжн., уст.
1. накрэ́сліць; (написать) напіса́ць, мног. панапі́сваць; (наметить) наме́ціць;
2. перен. накрэ́сліць, напіса́ць, мног. панапі́сваць; (определить) вы́значыць (на бу́дучае), прадказа́ць.