Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

навоева́ться сов., разг. наваява́цца.

наво́з гной, род. гно́ю м.;

наво́зить несов.

1. угно́йваць, гнаі́ць;

наво́зить по́ле угно́йваць (гнаі́ць) по́ле;

2. (пачкать навозом, чем-л. грязным) прост. зага́джваць.

навози́тьI несов. наво́зіць.

навози́тьII сов. навазі́ць, мног. панаво́зіць, панаво́жваць.

наво́зиться несов., возвр., страд. (унаваживаться) угно́йвацца.

навози́тьсяI

1. сов. (долго, много повозиться) разг. навазі́цца;

2. несов., страд. наво́зіцца.

навози́тьсяII сов., разг.

1. надурэ́цца, насваво́льнічаць, навалту́зіцца;

2. (нахлопотаться, намучиться) наважда́цца; наму́чыцца.

наво́зник зоол. гнаяві́к, род. гнаевіка́ м.;

наво́зный гнаявы́;

наво́зный жук, см. наво́зник;

наво́зная ку́ча гнаява́я ку́ча, ку́ча гно́ю.