Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

нака́лка ж., спец. напа́льванне, -ння ср.; напа́л, -лу м.

нака́лывание​I нако́лванне, -ння ср.; см. нака́лывать​I.

нака́лывание​II нако́лванне, -ння ср.; прышпі́льванне, -ння ср.; см. нака́лывать​II.

нака́лывать​I несов. нако́лваць; см. наколо́ть​I.

нака́лывать​II несов.

1. (наносить уколы, повреждать уколом) нако́лваць; (узор, рисунок) нако́лваць; выко́лваць; (прикреплять булавкой) прышпі́льваць;

2. (набивать свиней, рыбы) нако́лваць.

нака́лываться​I несов. (натыкаться на что-л. острое) нако́лвацца (на што), уко́лвацца (аб што); см. наколо́ться.

нака́лываться​II несов., страд. нако́лвацца; выко́лвацца; прышпі́львацца; см. нака́лывать​II.

накаля́емость техн. напа́льнасць, -ці ж.; награва́льнасць, -ці ж.

накаля́ть, см. нака́ливать;

накаля́ться, см. нака́ливаться.