насты́нуть и насты́ть сов., разг.
1. (охладиться) насты́ць, мног. панастыва́ць;
2. (застыв, покрыть собой поверхность чего-л.) наме́рзнуць, мног. панамярза́ць.
насты́рно нареч. насты́рна;
насты́рный прост. насты́рны.
насуда́чить сов., прост. нагавары́ць, наплятка́рыць; (наплести) разг. напле́сці.
насули́ть сов., прост. наабяца́ць.
насу́нутый насу́нуты, мног. панасо́ўваны, наця́гнуты, мног. панаця́гваны, усця́гнуты, мног. паўсця́гваны; см. насу́нуть;
насу́нуть сов., разг. (надеть) насу́нуць, мног. панасо́ўваць, нацягну́ць, мног. панаця́гваць, усцягну́ць, мног. паўсця́гваць;
насу́нуться (надеться, налезть) разг. насу́нуцца, мног. панасо́ўвацца, нале́зці, мног. панала́зіць.
насу́пить сов., разг. насу́піць, мног. панасу́пліваць;
насу́питься насу́піцца, мног. панасу́плівацца;