Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

наступи́тьII сов. (настать) надысці́, наста́ць; (приблизиться) наблі́зіцца.

наступле́ниеI ср., воен., перен. на́ступ, -пу м., наступле́нне, -ння ср.;

артиллери́йское наступле́ние артылеры́йскі на́ступ;

перейти́ в наступле́ние перайсці́ ў на́ступ (наступле́нне);

встре́чное наступле́ние сустрэ́чны на́ступ (сустрэ́чнае наступле́нне);

реши́тельное наступле́ние рашу́чы на́ступ (рашу́чае наступле́нне);

стреми́тельное наступле́ние імклі́вы на́ступ (імклі́вае наступле́нне);

наступле́ние куста́рника на луг на́ступ (наступле́нне) хмызняку́ на луг (сенажа́ць).

наступле́ниеII ср. (о времени, событии) надыхо́д, -ду м.; (приближение) набліжэ́нне, -ння ср.;

с наступле́нием но́чи з надыхо́дам но́чы;

с наступле́нием дня з надыхо́дам дня;

при наступле́нии весны́ з надыхо́дам (пры набліжэ́нні) вясны́;

по наступле́нии сро́ка пасля́ надыхо́ду тэ́рміну.

настура́н мин. настура́н, -ну м.

насту́рциевые мн., сущ., бот. насту́ркавыя, -вых;

насту́рция насту́рка, -кі ж., насту́рцыя, -цыі ж.

настуча́ть сов., разг. насту́каць;

настуча́ться разг. насту́кацца.

настыва́ть несов., разг.

1. (охлаждаться) настыва́ць;

2. (застывая, покрывать собой поверхность чего-л.) намярза́ць.

насты́вший

1. прич. які́ (што) насты́ў; які́ (што) намёрз;

2. прил. насты́лы; намёрзлы.