наря́дность ж. прыбра́насць, -ці ж., убра́насць, -ці ж.; вы́страенасць, -ці ж.; прыго́жасць, -ці ж.; бага́цце, -цця ср.; шыко́ўнасць, -ці ж.; пы́шнасць, -ці ж.;
наря́дный прыбра́ны, убра́ны; (выряженный) вы́страены; (нарядно одетый) прыго́жа (бага́та, шыко́ўна, пы́шна) адзе́ты (апра́нуты, апра́нены разг.), прыбра́ны, убра́ны; (красивый) прыго́жы; (роскошный) бага́ты; (шикарный) шыко́ўны; (пышный) пы́шны.
наряду́ нареч. по́руч; (наравне) нараўне́, наро́ўні; (одинаково) адно́лькава; (вместе) ра́зам.
наря́дчик нара́дчык, -ка м.;
наря́дчица нара́дчыца, -цы ж.
наря́д-зада́ние нара́д-зада́нне, род. нара́да-зада́ння м., нара́даў-зада́нняў мн.
наря́д-зака́з нара́д-зака́з, род. нара́да-зака́за м.
наряжа́тьI несов. прыбіра́ць, убіра́ць; (выряжать) выстро́йваць; (одевать) адзява́ць, апрана́ць.
наряжа́тьII несов. (назначать в наряд) прызнача́ць (у нара́д); (посылать) пасыла́ць, выпраўля́ць.
наряжа́тьсяI несов.
1. прыбіра́цца, убіра́цца; (выряжаться) выстро́йвацца; (одеваться) адзява́цца, апрана́цца;
2. страд. прыбіра́цца, убіра́цца; адзява́цца.