наверста́тьII сов., тип. навярста́ць.
наверте́ть сов., в разн. знач. накруці́ць; (намотать) намата́ць.
наве́рх нареч. наве́рх; (вверх) уго́ру;
наверху́ нареч. наве́рсе; (вверху) угары́.
наве́рченный накру́чаны, намата́ны;
наве́рчивать несов. накру́чваць, намо́тваць;
наве́рчиваться возвр., страд. накру́чвацца, намо́твацца.
наве́с м.
1. паве́ць, -ці ж., паве́тка, -кі ж.; (над колодцем и т. п.) стрэ́шка, -кі ж.; наве́с, -са м.;
2. (выступающая часть чего-л.) на́вісь, -сі ж., наве́с, -са м.;
наве́с скалы́ на́вісь (наве́с) скалы́.
навеселе́ нареч. падпі́ўшы, пад ча́ркаю.
навесели́ться сов., разг. навесялі́цца.