накопте́ть
Verbum
анлайнавы слоўнікнакопти́ть
1. (приготовить копчением) навэ́ндзіць;
2. (покрыть копотью) накурэ́ць, закуры́ць, накуро́дыміць; накурады́міць
накопчённый
1. навэ́нджаны;
2. заку́раны,
накопы́льник (в санях) на́марзень, -зня
накорми́ть
нако́рмленный нако́рмлены.
накоротке́
1. (на близком расстоянии) зблі́зку;
2. (ненадолго) ненадо́ўга;
◊
накоротке́ (с кем) у блі́зкіх (сябро́ўскіх) адно́сінах (з кім).
на́коротко
накорчева́ть
накорчёванный накарчава́ны;