Verbum

обтя́жечный абця́жачны;

обтя́жка ж.

1. (действие) абця́гванне, -ння ср.;

2. (покрышка) абця́жка, -кі ж.;

в обтя́жку портн. у абця́жку, у аблі́пку;

обтяжно́й в разн. знач. абцяжны́;

обтя́жчик спец. абця́жчык, -ка м.;

обтя́жчица абця́жчыца, -цы ж.;

обтя́нутый абця́гнуты, абця́гнены;

обтяну́ть сов. абцягну́ць;

обтяну́ться абцягну́цца.

обтя́панный

1. агламэ́зданы;

2. абця́паны, абла́джаны; см. обтя́пать​ ^{1, 2};

обтя́пать сов., прост.

1. (грубо обрубить) агламэ́здаць;

2. перен. (сделать, устроить) абця́паць, абла́дзіць;

3. перен. (обмануть, провести) абдуры́ць;