Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

наполни́тель спец. напаўня́льнік, -ка м.;

наполни́тельный напаўня́льны;

напо́лнить сов. напо́ўніць, мног. панапаўня́ць; (заполнить до предела) запо́ўніць, мног. пазапаўня́ць; (налить) налі́ць, мног. паналіва́ць;

напо́лниться напо́ўніцца; запо́ўніцца; налі́цца;

наполня́емость спец. напаўня́льнасць, -ці ж.;

наполня́ть несов. напаўня́ць; запаўня́ць; наліва́ць;

наполня́ться возвр., страд. напаўня́цца; запаўня́цца; наліва́цца.

наполови́ну нареч. напалаві́ну, напало́ву, разг. на́пал.

наполо́сканный напаласка́ны;

наполоска́ть сов., разг. напаласка́ць;