навева́ться страд. навява́цца.
наве́даться сов., разг. наве́дацца (да каго), даве́дацца (каго, да каго).
наведе́ние в разн. знач. навядзе́нне, -ння ср.;
наведе́ние бле́ска навядзе́нне бля́ску;
наведе́ние спра́вок навядзе́нне даве́дак;
наведе́ние поря́дка навядзе́нне пара́дку;
наве́дываться несов., разг. наве́двацца (да каго), даве́двацца (каго, да каго).
навезти́ сов. наве́зці, мног. панаво́жваць, панаво́зіць.
наве́ивать несов., с.-х. (машиной) наарфо́ўваць; (ручным способом) наве́йваць;
наве́иваться страд. наарфо́ўвацца; наве́йвацца.
наве́к нареч. наве́к и наве́ки нареч. наве́кі.