набало́ванный
Verbum
анлайнавы слоўнікнабалова́ть
1. (кого, что) (изнежить) распе́сціць; (испортить излишним баловством) разба́лаваць, зба́лаваць; (испортить потворством) раздуры́ць;
2. без
набалова́ться насваво́ліцца, наба́лавацца, надурэ́цца.
наба́лтывать
наба́лтываться
набальзами́рованный набальзамава́ны;
набальзами́ровать
наба́т наба́т,
◊
бить в наба́т біць у звон (наба́т);
наба́тный наба́тны.
набе́г набе́г, -гу
◊
с набе́га, с набе́гу з разбе́гу, з налёту, з разго́ну.