Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

срубленный

1. ссе́чаны, мног. пассяка́ны; вы́сечаны, мног. павысяка́ны;

2. зру́блены; см. сруби́ть;

срубный, срубовый

1. зру́бавы; см. сруб​ 2;

2. зру́блены; см. сруби́ть​ 2;

срубщик спец. ссяка́льнік, -ка м.; лесару́б, -ба м.

срыв м.

1. (действие) зрыў, род. зры́ву м.; неоконч. зрыва́нне, -ння ср.;

2. (нарушение нормального хода, развития) зрыў, род. зры́ву м.

срыва́ние​I

1. зрыва́нне, -ння ср.;

2. зрыва́нне, -ння ср.; здзіра́нне, -ння ср.;

3. спаганя́нне, -ння ср.; см. срыва́ть​I.

срыва́ние​II ско́пванне, -ння ср.; см. срыва́ть​II.

срыва́ть​I несов. (к сорва́ть)

1. зрыва́ць;

2. (брать лишнее) зрыва́ць; здзіра́ць; лупі́ць;

3. (вымещать) спаганя́ць; см. сорва́ть​ 1, 2, 4.

срыва́ть​II несов. (к срыть) ско́пваць.

срыва́ться​I несов., возвр., страд., в разн. знач. зрыва́цца; см. сорва́ться, срыва́ть​I 1.

срыва́ться​II несов., страд. ско́пвацца; см. срыва́ть​II.