Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

сруб м.

1. (действие) ссяка́нне, -ння ср.; высяка́нне, -ння ср., вы́сечка, -кі ж.;

прода́ть лес на сруб прада́ць лес на вы́сечку; см. сруби́ть 1;

2. (сооружение) зруб, род. зру́ба м.;

сруба́ние ссяка́нне, -ння ср.; высяка́нне, -ння ср.;

сруба́ть несов.

1. ссяка́ць; (вырубать) высяка́ць;

2. (строить из брёвен) рубі́ць;

сруба́ться страд.

1. ссяка́цца; высяка́цца;

2. рубі́цца; см. сруба́ть;

сруби́ть сов.

1. ссячы́, мног. пассяка́ць; (вырубить) вы́сечы, мног. павысяка́ць;

сруби́ть де́рево ссячы́ дрэ́ва;

сруби́ть лес вы́сечы лес;

2. (выстроить из брёвен) зрубі́ць;

срубка ж. ссяка́нне, -ння ср.; высяка́нне, -ння ср.; см. сруба́ть 1;

срубленный

1. ссе́чаны, мног. пассяка́ны; вы́сечаны, мног. павысяка́ны;

2. зру́блены; см. сруби́ть;

срубный, срубовый

1. зру́бавы; см. сруб 2;

2. зру́блены; см. сруби́ть 2;

срубщик спец. ссяка́льнік, -ка м.; лесару́б, -ба м.