Verbum

обвини́тельный юр. абвінава́ўчы;

обвини́тельный пригово́р абвінава́ўчы прыгаво́р;

обвини́тельный акт абвінава́ўчы акт;

обвини́тельная речь абвінава́ўчая прамо́ва.

обвини́ть сов. абвінава́ціць, мног. паабвінава́чваць;

обвиня́емая сущ., юр. абвінава́чваная, -най ж.;

обвиня́емый юр.

1. прич. які́ (што) абвінава́чваецца;

2. сущ. абвінава́чваны, -нага м.;

обвиня́ть несов. абвінава́чваць;

обвиня́ться страд. абвінава́чвацца.

обвиса́ть несов. абвіса́ць.

обви́слый абві́слы;

обви́снуть сов. абві́снуць, мног. паабвіса́ць;

поля́ шля́пы обви́сли палі́ капелюша́ абві́слі;

обви́сший абві́слы.