Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

нако́пленный назапа́шаны, назбіра́ны, сабра́ны; (приобретённый, увеличенный) набы́ты, прымно́жаны, намно́жаны; набра́ны;

нако́пленный о́пыт набы́ты во́пыт;

нако́пленный материа́л сабра́ны (назбіра́ны) матэрыя́л;

нако́пленные зна́ния набы́тыя ве́ды.

накопля́ть несов., см. нака́пливать;

накопля́ться несов., см. нака́пливаться.

накопте́ть сов. накурэ́ць, накуро́дымець, накурады́мець разг.;

накопти́ть сов.

1. (приготовить копчением) навэ́ндзіць;

2. (покрыть копотью) накурэ́ць, закуры́ць, накуро́дыміць; накурады́міць разг.;

накопчённый

1. навэ́нджаны;

2. заку́раны, мног. пазаку́рваны, закуро́дымлены, закурады́млены; см. накопте́ть.

накопы́льник (в санях) на́марзень, -зня м.

накорми́ть сов. накармі́ць.

нако́рмленный нако́рмлены.

накоротке́ нареч., разг.

1. (на близком расстоянии) зблі́зку;

2. (ненадолго) ненадо́ўга;

накоротке́ (с кем) у блі́зкіх (сябро́ўскіх) адно́сінах (з кім).