Verbum

народопра́вец ист. нарадапра́вец, -ра́ўца м.;

народопра́вие, народопра́вство ист. нарадапра́ўства, -ва ср.;

народопра́вческий нарадапра́ўчы.

нарожа́ть сов., разг. нарадзі́ць, нараджа́ць.

нарожда́ться несов. нараджа́цца;

нарожде́ние нараджэ́нне, -ння ср.

нароня́ть сов., разг. (теряя) нагубля́ць; (сбрасывая) наскіда́ць, наскі́дваць.

наро́ст м. на́раст, -та м., на́расць, -ці ж.

нароча́нский нарача́нскі.

нарочи́то нареч. знаро́к; наўмы́сна, наўмы́сля;