обозна́ться
прости́те, я обозна́лся праба́чце, я абазна́ўся.
обозна́ться
прости́те, я обозна́лся праба́чце, я абазна́ўся.
обознача́ть
1. (делать знак, метить) абазнача́ць, зна́чыць, ме́ціць, адзнача́ць;
обознача́ть бу́квами абазнача́ць лі́тарамі;
2. (отмечать, выделять) адзнача́ць; (делать видным) абазнача́ць, выпукля́ць;
3. (означать) азнача́ць;
обознача́ться
1. (определяться) выяўля́цца, вызнача́цца;
2. (делаться видным, заметным) абазнача́цца, выступа́ць, выпукля́цца;
3.
обозначе́ние
1. (действие) абазначэ́нне, -ння
2. (знак) адзна́ка, -кі
усло́вные обозначе́ния умо́ўныя адзна́кі (зна́кі);
3. (означение) азначэ́нне, -ння
обозна́ченный
1. абазна́чаны, пазна́чаны, паме́чаны, адзна́чаны,
2. (отмеченный, выделенный) адзна́чаны,
обозна́чить
1. (сделать знак, отметить) абазна́чыць; (о многих предметах) пазна́чыць, паме́ціць; адзна́чыць,
2. (отметить, выделить) адзна́чыць,
худоба́ ре́зко обозна́чила ску́лы худзі́зна рэ́зка абазна́чыла ску́лы;
обозна́читься
1. (определиться) вы́явіцца, вы́значыцца;
2. (стать заметным) абазна́чыцца, вы́ступіць, вы́пукліцца.
обо́зник або́знік, -ка
обо́зный або́зны.
обозрева́ние