Verbum

обвива́ние

1. абвіва́нне, -ння ср.;

2. абвіва́нне, -ння ср., абхо́пліванне, -ння ср.; см. обвива́ть;

обвива́ть несов.

1. абвіва́ць;

обвива́ть ко́су вокру́г головы́ абвіва́ць касу́ вако́л галавы́;

плющ обвива́ет терра́су плюшч абвіва́е тэра́су;

2. (обнимать, обхватывать) абвіва́ць, абхо́пліваць; см. обви́ть;

обвива́ться

1. абвіва́цца, абкру́чвацца; см. обви́ться;

2. страд. абвіва́цца; абхо́плівацца; см. обвива́ть.

обви́вка ж.

1. абвіва́нне, -ння ср.;

2. абвіва́нне, -ння ср., абхо́пліванне, -ння ср.; см. обвива́ть;

3. спец. абмо́тка, -кі ж.;

обви́вочный абмо́тачны.

обвине́ние

1. абвінава́чанне, -ння ср.;

предъяви́ть обвине́ние прад’яві́ць абвінава́чанне;

вы́нести обвине́ние вы́несці абвінава́чанне;

2. (действие) абвінава́чанне, -ння ср.;

обвине́ние в преступле́нии абвінава́чанне ў злачы́нстве;

возводи́ть на кого́-л. обвине́ние в преступле́нии абвінава́чваць каго́-не́будзь у злачы́нстве;

3. (обвиняющая сторона) абвінава́чанне, -ння ср.;

свиде́тели обвине́ния све́дкі абвінава́чання;

обвинённый абвінава́чаны;

обвини́тель юр. абвінава́ўца, -цы м.;

госуда́рственный обвини́тель дзяржа́ўны абвінава́ўца;

обвини́тельница абвінава́ўца, -цы ж.;

обвини́тельный юр. абвінава́ўчы;

обвини́тельный пригово́р абвінава́ўчы прыгаво́р;

обвини́тельный акт абвінава́ўчы акт;

обвини́тельная речь абвінава́ўчая прамо́ва.