Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęghiklłmnoóprstuwy.
abcdefgijklłmnńoprsśtwzźż

kolce

I мн. уст.

завушніцы

II мн.;

гл. kolec II

kolcowój, ~oju

kolcow|ój

м. бат. дзераза (Lycium L.)

kolcówki

мн. спарт. шыпоўкі

kolczasty

калючы;

drut kolczasty — калючы дрот

kolczatka

ж.

1. заал. яхідна (Echidna);

2. часцей мн.~i спарт. шыпоўкі

kolczuga

ж. гіст. кальчуга

kolczyk

м. завушніца

kolebka

kolebk|a

ж. калыска; люлька;

Gniezno było ~ą polskiej państwowosci — Гнезна быў калыскай польскай дзяржаўнасці

kolec

kol|ec

м.

1. калючка, вастрыё;

2. ~ce мн. спарт. буцы; шыпоўкі

kolega

ж. калега; сябар;

kolega biurowy — калега па службе;

kolega z ławy szkolnej — таварыш са школьнай лаўкі; школьны сябар