зацвы́ркаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зацвы́ркаю |
зацвы́ркаем |
| 2-я ас. |
зацвы́ркаеш |
зацвы́ркаеце |
| 3-я ас. |
зацвы́ркае |
зацвы́ркаюць |
| Прошлы час |
| м. |
зацвы́ркаў |
зацвы́ркалі |
| ж. |
зацвы́ркала |
| н. |
зацвы́ркала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зацвы́ркаўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зацвя́каць
‘пачаць цвякаць - утвараць гукі, характэрныя для хадзьбы па гразі, забалочаным месцы і пад.; ляскаць жалезным прадметам’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зацвя́каю |
зацвя́каем |
| 2-я ас. |
зацвя́каеш |
зацвя́каеце |
| 3-я ас. |
зацвя́кае |
зацвя́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
зацвя́каў |
зацвя́калі |
| ж. |
зацвя́кала |
| н. |
зацвя́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зацвя́кай |
зацвя́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зацвя́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зацвялі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зацвялю́ |
зацве́лім |
| 2-я ас. |
зацве́ліш |
зацве́ліце |
| 3-я ас. |
зацве́ліць |
зацве́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
зацвялі́ў |
зацвялі́лі |
| ж. |
зацвялі́ла |
| н. |
зацвялі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зацвялі́ |
зацвялі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зацвялі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зацвярджа́льнік
‘асоба - той, хто зацвярджае што-небудзь; сродак для зацвердзявання’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зацвярджа́льнік |
зацвярджа́льнікі |
| Р. |
зацвярджа́льніка |
зацвярджа́льнікаў |
| Д. |
зацвярджа́льніку |
зацвярджа́льнікам |
| В. |
зацвярджа́льніка |
зацвярджа́льнікаў |
| Т. |
зацвярджа́льнікам |
зацвярджа́льнікамі |
| М. |
зацвярджа́льніку |
зацвярджа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зацвярджа́льнік
‘асоба - той, хто зацвярджае што-небудзь; сродак для зацвердзявання’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зацвярджа́льнік |
зацвярджа́льнікі |
| Р. |
зацвярджа́льніку |
зацвярджа́льнікаў |
| Д. |
зацвярджа́льніку |
зацвярджа́льнікам |
| В. |
зацвярджа́льнік |
зацвярджа́льнікі |
| Т. |
зацвярджа́льнікам |
зацвярджа́льнікамі |
| М. |
зацвярджа́льніку |
зацвярджа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зацвярджа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зацвярджа́юся |
зацвярджа́емся |
| 2-я ас. |
зацвярджа́ешся |
зацвярджа́ецеся |
| 3-я ас. |
зацвярджа́ецца |
зацвярджа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зацвярджа́ўся |
зацвярджа́ліся |
| ж. |
зацвярджа́лася |
| н. |
зацвярджа́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зацвярджа́йся |
зацвярджа́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зацвярджа́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зацвярджа́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зацвярджа́ю |
зацвярджа́ем |
| 2-я ас. |
зацвярджа́еш |
зацвярджа́еце |
| 3-я ас. |
зацвярджа́е |
зацвярджа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зацвярджа́ў |
зацвярджа́лі |
| ж. |
зацвярджа́ла |
| н. |
зацвярджа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зацвярджа́й |
зацвярджа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зацвярджа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зацвярджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зацвярджэ́нне |
зацвярджэ́нні |
| Р. |
зацвярджэ́ння |
зацвярджэ́нняў |
| Д. |
зацвярджэ́нню |
зацвярджэ́нням |
| В. |
зацвярджэ́нне |
зацвярджэ́нні |
| Т. |
зацвярджэ́ннем |
зацвярджэ́ннямі |
| М. |
зацвярджэ́нні |
зацвярджэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.