Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дубава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дубава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дубава́ты	дубава́тая	дубава́тае	дубава́тыя
Р.	дубава́тага	дубава́тай дубава́тае	дубава́тага	дубава́тых
Д.	дубава́таму	дубава́тай	дубава́таму	дубава́тым
В.	дубава́ты (неадуш.) дубава́тага (адуш.)	дубава́тую	дубава́тае	дубава́тыя (неадуш.) дубава́тых (адуш.)
Т.	дубава́тым	дубава́тай дубава́таю	дубава́тым	дубава́тымі
М.	дубава́тым	дубава́тай	дубава́тым	дубава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дубава́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Дубаве́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Дубаві́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Дубаві́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Дубаво́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Дубавы́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Ду́бае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Ду́бай

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum