Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дуба́й

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

ду́байскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ду́байскі	ду́байская	ду́байскае	ду́байскія
Р.	ду́байскага	ду́байскай ду́байскае	ду́байскага	ду́байскіх
Д.	ду́байскаму	ду́байскай	ду́байскаму	ду́байскім
В.	ду́байскі (неадуш.) ду́байскага (адуш.)	ду́байскую	ду́байскае	ду́байскія (неадуш.) ду́байскіх (адуш.)
Т.	ду́байскім	ду́байскай ду́байскаю	ду́байскім	ду́байскімі
М.	ду́байскім	ду́байскай	ду́байскім	ду́байскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дуба́йскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дуба́йскі	дуба́йская	дуба́йскае	дуба́йскія
Р.	дуба́йскага	дуба́йскай дуба́йскае	дуба́йскага	дуба́йскіх
Д.	дуба́йскаму	дуба́йскай	дуба́йскаму	дуба́йскім
В.	дуба́йскі (неадуш.) дуба́йскага (адуш.)	дуба́йскую	дуба́йскае	дуба́йскія (неадуш.) дуба́йскіх (адуш.)
Т.	дуба́йскім	дуба́йскай дуба́йскаю	дуба́йскім	дуба́йскімі
М.	дуба́йскім	дуба́йскай	дуба́йскім	дуба́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дубало́м

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ду́бальт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дубальто́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дубальто́вы	дубальто́вая	дубальто́вае	дубальто́выя
Р.	дубальто́вага	дубальто́вай дубальто́вае	дубальто́вага	дубальто́вых
Д.	дубальто́ваму	дубальто́вай	дубальто́ваму	дубальто́вым
В.	дубальто́вы (неадуш.) дубальто́вага (адуш.)	дубальто́вую	дубальто́вае	дубальто́выя (неадуш.) дубальто́вых (адуш.)
Т.	дубальто́вым	дубальто́вай дубальто́ваю	дубальто́вым	дубальто́вымі
М.	дубальто́вым	дубальто́вай	дубальто́вым	дубальто́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дубальто́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́бам

прыслоўе, утворана ад назоўніка

станоўч.	выш.	найвыш.
ду́бам	-	-

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дубано́с

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Дубано́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum