Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дуалісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дуалісты́чны	дуалісты́чная	дуалісты́чнае	дуалісты́чныя
Р.	дуалісты́чнага	дуалісты́чнай дуалісты́чнае	дуалісты́чнага	дуалісты́чных
Д.	дуалісты́чнаму	дуалісты́чнай	дуалісты́чнаму	дуалісты́чным
В.	дуалісты́чны (неадуш.) дуалісты́чнага (адуш.)	дуалісты́чную	дуалісты́чнае	дуалісты́чныя (неадуш.) дуалісты́чных (адуш.)
Т.	дуалісты́чным	дуалісты́чнай дуалісты́чнаю	дуалісты́чным	дуалісты́чнымі
М.	дуалісты́чным	дуалісты́чнай	дуалісты́чным	дуалісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дуа́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дуа́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дуа́льны	дуа́льная	дуа́льнае	дуа́льныя
Р.	дуа́льнага	дуа́льнай дуа́льнае	дуа́льнага	дуа́льных
Д.	дуа́льнаму	дуа́льнай	дуа́льнаму	дуа́льным
В.	дуа́льны (неадуш.) дуа́льнага (адуш.)	дуа́льную	дуа́льнае	дуа́льныя (неадуш.) дуа́льных (адуш.)
Т.	дуа́льным	дуа́льнай дуа́льнаю	дуа́льным	дуа́льнымі
М.	дуа́льным	дуа́льнай	дуа́льным	дуа́льных

Крыніцы: piskunou2012.

дуапо́лія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дуапсо́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дуатло́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ду́б

‘драўніна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́б

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́ба

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ду́ба	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Ду́бава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum