Дубаро́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дубаро́ўшчына | |
| Дубаро́ўшчыны | |
| Дубаро́ўшчыне | |
| Дубаро́ўшчыну | |
| Дубаро́ўшчынай Дубаро́ўшчынаю |
|
| Дубаро́ўшчыне |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніду́бас
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ду́бас | ду́басы | |
| ду́баса | ду́басаў | |
| ду́басу | ду́басам | |
| ду́бас | ду́басы | |
| ду́басам | ду́басамі | |
| ду́басе | ду́басах |
Крыніцы:
дубаса́рскі
прыметнік, адносны
| дубаса́рскі | дубаса́рская | дубаса́рскае | дубаса́рскія | |
| дубаса́рскага | дубаса́рскай дубаса́рскае |
дубаса́рскага | дубаса́рскіх | |
| дубаса́рскаму | дубаса́рскай | дубаса́рскаму | дубаса́рскім | |
| дубаса́рскі ( дубаса́рскага ( |
дубаса́рскую | дубаса́рскае | дубаса́рскія ( дубаса́рскіх ( |
|
| дубаса́рскім | дубаса́рскай дубаса́рскаю |
дубаса́рскім | дубаса́рскімі | |
| дубаса́рскім | дубаса́рскай | дубаса́рскім | дубаса́рскіх | |
Крыніцы:
дуба́сіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| дуба́шуся | дуба́сімся | |
| дуба́сішся | дуба́сіцеся | |
| дуба́сіцца | дуба́сяцца | |
| Прошлы час | ||
| дуба́сіўся | дуба́сіліся | |
| дуба́сілася | ||
| дуба́сілася | ||
| Загадны лад | ||
| дуба́сься | дуба́сьцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| дуба́сячыся | ||
Крыніцы:
дуба́сіць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| дуба́шу | дуба́сім | |
| дуба́сіш | дуба́сіце | |
| дуба́сіць | дуба́сяць | |
| Прошлы час | ||
| дуба́сіў | дуба́сілі | |
| дуба́сіла | ||
| дуба́сіла | ||
| Загадны лад | ||
| дуба́сь | дуба́сьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| дуба́сячы | ||
Крыніцы:
Дуба́сна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Дуба́сна | |
| Дуба́сна | |
| Дуба́сну | |
| Дуба́сна | |
| Дуба́снам | |
| Дуба́сне |
Дуба́снік
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Дуба́снік | |
| Дуба́сніка | |
| Дуба́сніку | |
| Дуба́снік | |
| Дуба́снікам | |
| Дуба́сніку |
дубата́ць
‘дубасіць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (у што-небудзь, па чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| дубата́ю | дубата́ем | |
| дубата́еш | дубата́еце | |
| дубата́е | дубата́юць | |
| Прошлы час | ||
| дубата́ў | дубата́лі | |
| дубата́ла | ||
| дубата́ла | ||
| Загадны лад | ||
| дубата́й | дубата́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| дубата́ючы | ||
Крыніцы:
Дубато́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дубато́ўка | |
| Дубато́ўкі | |
| Дубато́ўцы | |
| Дубато́ўку | |
| Дубато́ўкай Дубато́ўкаю |
|
| Дубато́ўцы |
Ду́баўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ду́баўка | |
| Ду́баўкі | |
| Ду́баўцы | |
| Ду́баўку | |
| Ду́баўкай Ду́баўкаю |
|
| Ду́баўцы |